Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011

Ακροβάτης



             για ειδέστε τον ακροβάτη
             που κι όταν πέφτει γελά
             και ποτέ δε κλαίει
             ποτέ δε κλαίει

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

*Lythium





-κι αν τα καταστρέψω εγώ; δεν θέλω... κι αν έχει γίνει έτσι όπως το λες, κι έχει γίνει ήδη; τότε τι κάνουμε;





-τι θα γίνει;
-τι να σου πω, περιμένω... αν είναι θα πάμε από εκεί να δούμε τι γίνεται...
-δεν είναι επικίνδυνο; εννοώ, ξέρεις, μετά από όλα όσα γίνονται τις τελευταίες μέρες;
-δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο θέμα... άλλωστε θέλω να πάω...
-θα έρθω μαζί σου...
-κάνε ότι καταλαβαίνεις... απλώς κανόνισε κάποιος να ειδοποιήσει τους άλλους...
-έγινε...
-...
-τι έγινε;
-πού είμαστε;
-στην φαντασιά ενός ενήλικα... γιατί τρόμαξες;
-δηλαδή δεν υπάρχουμε στα αλήθεια;
-όχι για πολύ ακόμα...
-προλαβαίνω να σου πω κάτι;
-τι;
-σε σκέφτομαι...συνέχεια...

Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011

Πού πας;




-Γιώργο, όταν παίζεις μπροστά σε άλλους να παίζεις κανονικά κομμάτια, μην αυτοσχεδιάζεις. Οι αυτοσχεδιασμοί είναι πολύ κουραστικοί, δε σε καταλαβαίνουν οι άλλοι.
-Α, εγώ, θείε, πάντα αυτοσχεδιάζω!
-Τότε θα παίζεις πάντα μόνος σου...

άντε γαμήσου, θείε...
-Πού πας;
-Πάνω, σπίτι. Πάω να παίξω κιθάρα.

-"μ' αρέσει να μη λέω πολλάααα, μη λέω πολλάααα...."

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011

*fever

                                                 

                                                   you give me fever
                                                   when you kiss me
                                                            fever
                                              when you hold me tight
                                                            Fever
                                In the morning Fever all through the night



-come now and leave with me...
-...this place is almost empty.

                                                                                                    -σε βλέπω...

Σάββατο 16 Ιουλίου 2011

jambi

ένας κόμπος στο στομάχι
γιατί δεν έγιναν τα πιο σπουδαία πράγματα όπως θα έπρεπε
αλλά πλέον δεν έχει νόημα, συνεχίζουμε, πιο προσεχτικά -με κάθε έννοια.
η έκθεση δεν αποφεύγεται εύκολα πάντα.
με αποτέλεσμα να εμφανίζονται τα συμπτώματα που με τόση γλαφυρότητα περιέγραψες.
όπως και να έχει είμαστε υπεύθυνοι γι΄ αυτά.
άρα τα δεχόμαστε και τα αντιμετωπίζουμε.
κάπου εκεί θα 'μαι να σε γαργαλάω.